Petsitting Töreboda Halna Zweden
Note: For our English speaking friends the text in english at the bottom of this page and you can leave a comment.
Note: Wij vinden het heel leuk wanneer je een berichtje achterlaat onderaan de pagina.
Petsitting op mini boerderij in Halna Zweden (02-09-2026/ 20-09-2026)
Na een flinke rondreis door Zweden en Noorwegen gaan we twee weken op vele dieren passen bij twee Nederlandse mensen in gemeente Toreboda, Zweden. Ze hebben een oud huisje, een bijgebouwde cabin voor Air B&B en 4 hectare grond, verdeeld over verschillende velden.
Op 2 september komen we aan in Halna, Toreboda. We zijn een dag eerder gekomen, zodat we goed ingewerkt kunnen worden over de verzorging aan vele kippen en kuikens, 2 varkens, 2 paarden, 8 schapen, 3 kalkoenen, 1 poes en 2 honden. Na de kennismaking met de eigenaren lopen we direct de tuin in om de dieren te ontmoeten.
Onze dag begint om 7.00 uur. Als eerste voeren we de kippen. Zodra je je naar buiten begeeft fladderen zij direct met z’n dertigen om je heen fladderen. We strooien het voer op een lijn, zodat de kippen op een rijtje staan te pikken. De meeste kippen lopen vrij rond en krijgen 3 x per dag eten. Het is een leuk gezicht om ze te zien rondscharrelen.
In de kippenren zijn grappige witte en bruine sierkippen die niet vrij rondlopen. Omdat ze teveel opvallen zijn ze gemakkelijk voer voor de roofvogels. De sierkippen kregen 13 kuikens. Die groeien op in een andere kippenren. Dagelijks oefenen ze met hun vleugels als ze proberen te vliegen. We voeren ze gemalen graan.
Achter in de tuin is een grote schuur met diverse stallen. Elke nacht staan de paarden Andy en Jagan op stal. ’s Ochtends bij het openen van de staldeur kijken ze nieuwsgierig wie er binnen komt. Gabrielle verzorgt Jagan en Alida Andy. Ze krijgen beiden een anti vliegenmasker op en een halster. Na elkaar brengen we ze naar de wei. Andy is een doerak. Hij loopt niet gewillig mee en graast onderweg gretig het verse gras. Alida probeert hem mee te nemen aan zijn halster maar hij zet zich schrap met een voorbeen recht vooruit en verzet geen stap meer. Hij doet het op zijn tempo, dus voor ons is het leiderschap nog ff oefenen. Met een appeltje lokken we hem naar de wei.
De volgende dieren die de stal uitgaan zijn de schapen. Er zijn er twee die zich laten aaien, de rest is schuw en racet het veld op zodra ze kunnen. Zij vermaken zich op een enorme weide aangrenzend aan die van de paarden.
Daarna gaan de deuren open voor de drie kalkoenen en de varkens Kevin en Conchita. Zij ontbijten samen met de kippen en mengen zich in het rijtje.
De honden Vlekkie en Tarzan krijgen hun ontbijt in de kamer van het woonhuis. Vooral Tarzan staat te springen van blijheid als hij hoort dat het eten wordt klaargemaakt. Het smaakt ze elke keer weer heel goed. En als laatste verzorgen we het eten van de poes. In de twee weken dat we daar waren hebben we de poes drie keer gezien. Het etensbakje is wel steeds leeg.
Na het ontbijt maken wij ons op voor de schoonmaak. Paardendrollen uit de stallen scheppen, kippen- en kalkoenenpoep opruimen, vegen, hooi aanvullen, avondvoer voorbereiden, alle waterbakken schoonmaken en vullen met vers water en natuurlijk eieren rapen. De eieren vinden we op verschillende plekken. Soms vinden we er maar 3. Dat is veel te weinig voor 30 kippen, waarschijnlijk lopen er op een keer zomaar wat kuikens rond.
Overdag scharrelen de dieren rond het huis en in hun weides. Roderik, de mannetjes kalkoen, is door mensenhanden groot gebracht. Zodra wij langslopen imponeert hij ons door zijn veren op te zetten, een diep klokkend geluid in zijn keel te maken en te toveren met de kleur op zijn kop. Als we liefdevol tegen hem praten wordt die lichtblauw. Als hij opgewonden of geagiteerd is wordt zijn kop rood. Hij heeft twee vrouwtjes, waarvan er eentje, Elfriede, gewond is, doordat ze is aangevallen door een roofvogel. Elfriede loopt mank en wordt geterroriseerd door Roderik die uitgebreid wil paren. Ze verstopt zich vaak. Gedurende de week gaat ze steeds slechter lopen. Wij zorgen goed voor haar, maar helaas redt ze het niet. Ze overlijdt in stilte. In overleg met de eigenaren wordt ze opgehaald door een speciale dienst.
De twee varkens, Kevin en Conchita scharrelen de hele dag rond en houden van eten. Het loopt tegen de herfst en overal liggen de appels die van de vele appelbomen in de tuin vallen. De varkens, kippen, schapen en paarden zijn dol op die appels, ze worden verslonden. Ook door ons trouwens. We maken appelsap, appelmoes, pannekoek met appel etc.
Kevin heeft iets van een zwijn in zich. Hij heeft twee witte slagtandjes die scherp zijn. De eerste dag is hij onaardig tegen Alida en probeert haar te bijten. Sindsdien houden we gepaste afstand en hebben we altijd een appeltje op zak om hem af te leiden. Kevin ligt graag op de deurmat voor de voordeur van het woonhuis. Vaak is Roderik in de buurt. Kevin en Roderik hebben regelmatig onenigheid. Soms horen we het geïrriteerde geknor van Kevin omdat Roderik hem pikt. Kevin wordt regelmatig weggejaagd op deze manier.
Net voordat het donker wordt halen we de paarden op uit de wei. Meestal wachten ze al bij het hek. In hoog temp lopen ze mee omdat ze zin hebben het voer, hooi en vers water dat in de stal klaar staat. Ook de schapen gaan terug naar stal. We voeren ze in het schapenverblijf. Zij gaan recht op het eten af, of jij er nou staat of niet. Meerdere malen zijn onze benen ingesloten tussen die schapenvachten. Een kunst om je staande te houden.
De dertien kuikens van de sierkippen zitten bij schemer heel dicht tegen elkaar aan naast hun nachthok. Eén voor één pakken we ze op en laten we ze door de ingang naar binnen gaan. Na een week snappen ze de bedoeling. Wij zijn verheugd dat de kleintjes nu zelf het nachthok gaan. In de tuin staan diverse nachtverblijven voor de dertig kippen. De meeste van die hokken blijven leeg. Een stuk of 10 kippen kiezen ervoor om in de boom te slapen. Wellicht dat ze tijdens een heftige storm of bij harde regen alsnog zullen schuilen in de hokken.
Overdag houden wij de twee honden Vlekkie en Tarzan gezelschap in het woonhuis. Het zijn rescue dogs uit Portugal en gedragen zich als echte binnenhonden. Dit is de eerste keer dat we op honden passen die geen wandelingetje willen maken. Omdat wij wandelen heerlijk vinden hebben we Vlekkie zo ver gekregen om mee te gaan. Na 200 meter stond Vlekkie stil en liep rechtsomkeert naar het tuinhek terug. Onze eerste en laatste wandeling. Tarzan en Vlekkie houden van aandacht en doen hun behoefte in de tuin. Vlekkie loopt elke ochtend met ons mee naar de stal, want daar zijn ratjes. Zij doet haar best er eentje te vangen. In huis kan ze urenlang bij een nisje in de plint wachten tot er een ratje uit het holletje komt.
Rond een uur of 22.00 vertrekken wij naar ons Air B&B huisje, waar we slapen. Zo nu en dan gebruiken we hun auto om een stadje en supermarkten in de buurt te bezoeken. Op 20 september nemen we afscheid van ons Scandinavië avontuur. Via Denemarken en Duitsland rijden we terug naar Nederland.
Text in English
Petsitting at mini farm in Halna Zweden (09-02-2026/ 09-20-2026)
After a long tour through Sweden and Norway, we will spend two weeks looking after many animals with two Dutch people in the municipality of Toreboda, Sweden. They have an old cottage, an attached cabin for Air B&B and 4 hectares of land spread over several fields.
On September 2 we arrive in Halna, Toreboda. We came a day earlier to be well trained for the care of many chickens and chicks, 2 pigs, 2 horses, 8 sheep, 3 turkeys, 1 cat and 2 dogs. After meeting the owners, we immediately walk into the garden to meet the animals.
Our day starts at 7.00 am. First, we feed the chickens, thirty of which immediately flutter around you the moment you step outside. We scatter the feed in a line so that the chickens stand in a row pecking at it. Most of the chickens roam freely and are fed three times a day. It’s lovely to see them scratching about.
In the chicken coop are some funny-looking white and brown ornamental chickens that don’t roam freely. Because they stand out too much, they’re easy prey for birds of prey. The ornamental chickens had 13 chicks. These are being reared in a separate chicken coop. Every day they practise flapping their wings as they try to fly. We feed them ground grain.
At the back of the garden is a large barn with various stables. Every night, the horses Andy and Jagan are stabled. In the morning, when the stable door is opened, they look on curiously to see who’s coming in.
Gabrielle looks after Jagan and Alida after Andy. One after the other, we take them out to the pasture. They’re both fitted with fly masks and halters. Andy is a rascal. He doesn’t walk along willingly and grazes on every blade of grass he can get his mouth on along the way. Alida tries to lead him by his halter, but he braces himself with one front leg stretched out and refuses to move a step further. He does things at his own pace, so we still need a bit of practice when it comes to taking the lead. We lure him out to the pasture with an apple.
The next animals to leave the barn are the sheep. Two of them let us stroke them; the rest are shy and dash out into the field as soon as they can. They’re having a good time in the other large pasture, next to the horses.
Then the gates open for the three turkeys and the pigs, Kevin and Conchita. They have breakfast alongside the chickens and join the queue.
The dogs, Vlekkie and Tarzan, are given their breakfast in the living room of the house. Tarzan, in particular, is jumping for joy when he hears that his food is being prepared. They enjoy it every single time. Lastly, we feed the cat. In the two weeks we were there, we only saw the cat three times. The bowls are always empty, though.
After all the animals have had their breakfast, we get ready to clean up. Scooping horse droppings from the stables, clearing up chicken and turkey droppings, sweeping, topping up the hay, preparing the evening feed, cleaning all the water bowls and filling them with fresh water, and of course collecting eggs. We find the eggs in various places. Sometimes we only find three eggs. That’s far too few for 30 hens; one day there are probably chicks running around.
During the day, the animals scratch about around the house and in their pastures. Roderik, the male turkey, was raised by hand. As soon as we walk past, he tries to impress us. He fluffs up his feathers, makes a deep sound in his throat and changes the colour of his head. When we speak to him affectionately, it turns light blue. When he’s excited or agitated, his head turns red. He has two females, one of whom is injured after being attacked by a bird of prey. Elfriede is limping and is being harassed by Roderik, who is keen to mate. She often hides away. Over the course of the week, her walking becomes increasingly difficult. We look after her well, but sadly she doesn’t make it. She passes away quietly. In consultation with the owners, she is collected by a specialist service.
The two pigs, Kevin and Conchita, roam about all day and love to eat. Autumn is approaching and apples from the many apple trees in the garden are scattered everywhere. The pigs, chickens, sheep and horses love those apples; they devour them. We do too and ar making apple juice, apple sauce, apple pancakes and so on.
Kevin has a bit of a wild boar about him. He has two sharp little white tusks. On the first day, he was unfriendly towards Alida and tried to bite her. Since then, we’ve kept a safe distance and always have an apple to distract him. Kevin likes to lie on a mat at the front door of the house. Roderik is often nearby. Kevin and Roderik regularly have disagreements. Sometimes we hear Kevin’s irritated grunting because Roderik is picking on him. Kevin is regularly chased away in this way.
Just before it gets dark, we fetch the horses from the pasture. They’re usually already waiting by the gate. They trot along at a brisk pace because they’re keen to get to the feed, hay and fresh water waiting for them in the stable. The sheep also go back to the shed. We feed them in the sheep pen. They head straight for the food, whether you’re standing there or not. On several occasions, our legs have been trapped between those sheep’s fleeces. It’s quite a feat to stay on your feet.
At dusk, the thirteen chicks from the ornamental chicken flock huddle very close together next to their night-time shelter. One by one, we pick them up and let them go inside through the entrance. After a week, they’ve got the hang of it and we’re delighted that the little ones now go into the night-time shelter by themselves. There are various night-time shelters for the thirty chickens in the garden. Most of these coops remain empty. About ten chickens choose to sleep in the tree. Perhaps they’ll still take shelter in the coops during a violent storm or heavy rain.
During the day we keep the two dogs Vlekkie and Tarzan company in the house. They are rescue dogs from Portugal and behave like real inside dogs. This is the first time we look after dogs that don't want to take a walk. Because we love walking, we got Vlekkie once to come along. After 200 meters, Vlekkie stood still and turned back to the garden gate. Our first and last walk. Tarzan and Vlekkie love attention and relieve themselves in the garden. Vlekkie walks with us to the stable every morning, because there are rats there. She does her best to catch one. In the house she can wait for hours at a niche in the baseboard until a rat comes out of the hole.
Around 10 p.m. we leave for our Air B&B house, where we sleep. Every now and then we use their car to visit a town and supermarkets nearby. On September 20 we are saying goodbye to our Scandinavia adventure. We drive back to the Netherlands via Denmark and Germany.
