Avonturen in Noorwegen
Note: For our English speaking friends the text in english at the bottom of this page and you can leave a comment.
Note: Helemaal onderaan de pagina kun je een reactie achterlaten.
Avonturen in Noorwegen 15-08-2026 / 21-08-2026
Na Trondheim rijden we in zuidelijke richting naar Jostedalsbreen Noorwegen oftewel de gletsjer van Jostedal. Dat is immer geradeaus een uurtje of 7 rijden. Wij zijn van de avontuurlijke wegen dus wij doen er veel langer over. We rijden niet meer dan zo’n 2 à 3 uur per dag. Onderweg stoppen we bij de prachtig mooie landschappen en zoeken een overnachtingsplek in het natuurschoon.
Op een ochtend komt Gabrielle na een stukje wandelen, enthousiast vertellen dat ze edelstenen heeft gezien. Na het ochtendritueel rijden we daar naar toe. Wat liggen die edelstenen op een bijzondere plek. De vormen en de kleuren zijn zo mooi dat we er blij en enthousiast van worden. Moeder aarde heeft zoveel prachtige schatten en nu vlak onder onze neus. Het aanbod van stenen is zo groot dat we een keuze moeten maken waarna we verder trekken.
De wegen stijgen steeds meer en bergen rijzen langs ons omhoog. De camper trekt ons makkelijk opwaarts. We beseffen ons nog niet dat we ook weer naar beneden moeten. De omgeving wordt steeds mooier. Watervallen en prachtige vergezichten met sneeuw op de bergtoppen. Dit is het echte avontuur! We genieten volop van de ruige natuur. Wauw we genieten voorbij ons vermogen van genieten.
In deze streek aan de zuidelijke westkust van Noorwegen is de lucht fris, het water kristalhelder en er zijn weinig tot geen toeristen. Het natuurschoon is overweldigend met haar giga rotsen, bergpassen en tunnels die vakkundig uitgehouwen zijn in de bergen. We zien vele knallende watervallen, ruige, snel stromende azuurblauwe rivieren met rotsen en keien die uitmonden in kilometers lange meren.
We brengen de nacht door op de Mefjell rasteplatss. Een uitkijkpunt op 1389 meter boven zee niveau. Het is koud, de zon schijnt, het uitzicht is schitterend.
We mediteren in de stilte van de natuur en ’s ochtends halen we kristalhelder water uit een meer.
Als we verder rijden geeft het driehoekige bord met rode rand eromheen aan dat we door de hoge pas heen zijn en 12% gaan dalen. Dat betekent dat je per 100 meter horizontale afstand 12 meter in hoogte verliest. Een hellingshoek van 6,8°. Dat is behoorlijk steil voor Nederlandse dames. We vinden het erg spannend. De wegen op die steile bergpassen zijn smal. Hierdoor moeten we soms even een stukje achteruit om een ruimte te vinden zodat een tegenligger kan passeren. Spannend en met het hoofd koel draait Alida haar hand er niet voor om.
Terwijl we door de vele haarspeld bochten kruipen, floept het acculampje rood aan. Help, wat nu?. We spreken af dat we gaan stoppen als we beneden zijn. En alsof het zo moet zijn is dat bij een garage in het dorpje Fortun. Iemand komt na een minuut of 10 even kijken. Auto uit…auto aan… Geen lampje. “Dan kan ik ook niets doen” zegt de monteur. De auto doet het gewoon. De remmen hebben ook heel wat te verduren gehad met die steile afdaling, blijkbaar overwerkt. We leren hiervan. Bij volgende bergpassen remmen we meer af op de motor. En we regelen meteen dat de auto in Nederland naar de garage gaat. Noorwegen brengt ons meerdere momenten waarop ons hart sneller klopt.
We gaan een hike doen bij de waterval in Skjolden (zie blog). Via een onverharde stijgende grindweg proberen we op de parkeerplaats te komen. Hier waren we niet op voorbereid. We besluiten te keren om op een verharde plek te staan. Het keren is nog niet zo makkelijk. De wielen slippen en de camper kan een paaltje niet ontwijken. Gelukkig is het paaltje zo uit de grond getrokken waardoor we er niet tegenaan botsen. Probleem opgelost, maar ons hart heeft enige geruststelling nodig.
De spannende tochten over bergen en dalen met kou en warmte geven spanning en voldoening. Ken je die nummers “oh Fortuna” uit de Carmina Burana en “Lacrimosa” van Mozart, waar de stemmen van het koor over je heen denderen? Dit gevoel is vergelijkbaar met onze avonturen in Noorwegen. Fantastisch mooi en overweldigend.
We wisselen onze toffe off grid overnachtingen af met een nacht op een camping in Gaupne. Daar is een supermarkt en kunnen we water bijvullen en douchen. Op naar Jostedalsebreen voor de drie uur durende prachtige gletsjer hike (zie blog).
Text in English
Adventure in Norway 08-15-2026 / 08-21-2026
After Trondheim, we drive south toward Jostedalsbreen in Norway also known as the Jostedal Glacier. It’s a straight drive of about 7 hours. We prefer the adventurous routes, so it takes us much longer. We don’t drive more than about 2 to 3 hours a day. Along the way, we stop to enjoy the stunning scenery and find a place to spend the night surrounded by nature’s beauty.
One morning, after a short walk, Gabrielle comes back excitedly telling that she saw gemstones. After our morning routine, we drive over there. What an extraordinary spot these gemstones are found in. The shapes and colors are so beautiful that they fill us with joy and excitement. Mother Earth has so many wonderful treasures, and now they’re right under our noses. There’s such a wide variety of stones that we have to make a choice before moving on.
The roads are getting steeper, and mountains rise up all around us. The camper takes us uphill with ease. We don’t yet realize that we’ll have to go back down again. The scenery keeps getting more beautiful. Waterfalls and stunning views with snow on the mountaintops. This is the real adventure! We’re enjoying the rugged nature to the fullest. Wow, we’re enjoying ourselves beyond belief.
In this region on Norway’s southwestern coast, the air is fresh, the water is crystal clear, and there are few to no tourists. The natural beauty is overwhelming, with its massive rocks, mountain passes, and tunnels skillfully carved into the mountains. We see many spectacular waterfalls and rugged, fast-flowing azure-blue rivers with rocks and boulders that flow into lakes stretching for kilometers.
We spend the night at the Mefjell rest area, a lookout point at 1,389 meters above sea level. It’s cold, the sun is shining, and the view is breathtaking. We meditate in the silence of nature, and in the morning we collect crystal-clear water from a lake.
As we continue driving, the triangular sign with a red border indicates that we’ve crossed the high pass and are now descending at a 12% grade. That means you lose 12 meters in elevation for every 100 meters of horizontal distance. A gradient of 6.8°. That’s pretty steep for Dutch women. We find it very exciting. The roads on those steep mountain passes are narrow. Because of this, we sometimes have to back up a little to find enough space to let oncoming traffic pass. With a cool head and a sense of excitement, Alida handles it with ease.
As we crawl through the many hairpin turns, the battery light suddenly turns red. Help, what do we do now? We agree to stop once we reach the bottom. And as if it were meant to be, that happens at a garage in the village of Fortun. Someone comes out to take a look after about 10 minutes. Car off… car on… No light. “Then there’s nothing I can do,” says the mechanic. The car is running just fine. The brakes have also been put through the wringer on that steep descent; apparently, they’re overworked. We learn from this. On future mountain passes, we’ll use the engine to brake more. And we immediately make arrangements to have the car taken to a garage in the Netherlands. Norway offers us several heart-pounding moments.
We’re going on a hike to the waterfall in Skjolden (read blog). We try to reach the parking lot via an unpaved gravel road. We weren’t prepared for this. We decide to turn around to find a paved spot. Turning around isn’t that easy. The wheels spin, and the camper can’t avoid a small post. Luckily, the post is pulled right out of the ground, so we don’t crash into it. Problem solved, but our hearts need a little reassurance.
The thrilling journeys through mountains and valleys, through cold and heat, bring excitement and a sense of fulfillment. Do you know those pieces—“Oh Fortuna” from the *Carmina Burana* and Mozart’s “Lacrimosa”—where the voices of the choir thunder over you? That feeling is similar to our adventures in Norway. Fantastically beautiful and overwhelming.
We alternate our cool off-grid overnight stays with a night at a campground in Gaupne. There’s a supermarket, and we can refill our water and take a shower.
Off to Jostedalsebreen for the three-hour, stunning glacier hike (read blog).
