"In between"

Note: For our English speaking friends the text in english at the bottom of this page and you can leave a comment.

Note: Helemaal onderaan de pagina kun je een reactie achterlaten.

In between

Op 19 november vertrekken we vanuit Santiago, Chili. Arno brengt ons naar de luchthaven en samen wachten we even in de enorme rij die niet opschiet. Het is lekker weer 30°C. Eenmaal in de lucht vliegen we over de Andes. Wat hebben we een goede herinneringen aan dit gebergte. Iedereen bezingt het, beklimt het, wandelt erin, doet er rituelen in en nu begrijpen we waarom. De Andes is de reden geweest waarom we in zuid Amerika wilden reizen. In onze rugzakken zitten stenen uit het gebergte als aandenken. Ze zien eruit als edelstenen en zo behandelen we ze ook, met respect en heiligheid.

Na een lange en goede vlucht komen we via Madrid in Nederland aan. Rob zit op ons te wachten in de aankomsthal van Schiphol en met de auto rijden we naar zijn huis. We logeren een paar dagen bij hem in Amsterdam. Het is koud, 0°C. Wij moeten erg wennen aan de lage temperatuur, net als iedereen. Steeds wordt ons verteld dat dit de koudste week is. Welkom in Nederland Gab en Li.

Deze ‘in between tijd’ bestaat uit het bezoeken van familie en vrienden en het ophalen van onze camperbus. We logeren in Amsterdam, in Bleiswijk, in Laren, in Steenbergen en een nachtje in Tersoal – Friesland.

Onze vriendin Vir vertelt over Amma. Zij zal drie dagen in Rijswijk zijn en staat wereldwijd bekend als de "knuffelende heilige". Amma betekent moeder. Haar levenslange missie is om miljoenen mensen persoonlijk te omhelzen als teken van onvoorwaardelijke liefde en mededogen. Volgens haar website heeft ze tot nu toe 33 miljoen mensen gehugt. Ze staat bekend als een Indiase spirituele en humanitaire leider uit Zuid India. In de broodfabriek van Rijswijk worden duizenden mensen verwacht voor een knuffel van Amma. Alida en ik zijn er direct helder in. We willen graag in zo’n spirituele omgeving aanwezig zijn, maar niet urenlang in de rij staan voor een hug. We besluiten om vrijwilliger te worden. Op 24 en 25 november is Gab gastvrouw en Alida masseur. We laten ons opnemen in de grootsheid van het evenement. Duizenden mensen mediteren en zingen in de grote hal. Je kunt er spulletjes kopen, vegetarisch eten en natuurlijk die hug van Amma ontvangen. Daar wachten mensen daadwerkelijk uren op. We vinden het erg bijzonder. Voor vrijwilligers worden speciale tijdsblokken georganiseerd. Waarop je een hug mag halen, niet in de rij dus. Na de avondmeditatie ben ik als eerste aan de beurt en zit op m’n knieën voor Amma. Mijn hoofd drukt ze tegen haar boezem, ze fluistert iets in mijn oor, ik krijg een snoepje en vrijwillige handen leiden me weer van het podium af. Een hele bijzondere ervaring rijker voor een keertje.

Op 4 december vieren we onze traditionele sinterklaas avond met 13 lieve mensen. Alida naait voor iedereen een zakje, waar een spreuk en een steen uit Peru in zit. Als iedereen op ludieke wijze zijn of haar zakje heeft gepakt delen we om de beurt wat de spreuk voor ons persoonlijk betekent. Dat is een mooi verbindend moment.

Op 12 december kunnen we eindelijk onze camper ophalen in Menaam – Friesland. Het bedrijfje Vansie bestaat uit 1 persoon die de camper volgens onze wensen heeft gebouwd tijdens onze reis. Regelmatig hebben we even met Bart gebeld om de wensen te stroomlijnen. Spannend hoor om nu met een camper te gaan reizen. Effe wat anders dan 8 maanden leven vanuit een rugzak.

Ons doel is om op 22 december te vertrekken naar Frankrijk. Echter er moet nog zoveel gebeuren dat we flinke vertraging oplopen. Wat er moet gebeuren? Matras laten maken, RDW keuring dat het een camper is, BPM, APK, kentekenbewijs, belastingpapieren, belasting, belast….dat is wel de langzaamste post. Verder heeft de camper rijklaar maken ook nog wat voeten in aarde en blijkt er een lekkage te zijn. Alida rijdt nog een keer van Laren naar Menaam heen en weer om dit te laten verhelpen.

We vieren kerst met onze kinderen in Amsterdam Noord op 9 hoog terwijl we op poesje Babette passen. Toeristen in eigen stad. Op deze hoogte zien we de zon een aantal keren op- en ondergaan. Eén keer lijkt het of de zon op precies de zelfde plek opkomt als hij onder gaat en een bijzonder moment in het jaar. Tijdens de winterzonnewende op 21 december staat de zon op zijn laagste punt aan de hemel. Gedurende drie dagen lijkt het alsof de zon ‘stil staat’. In de tijd van de geboorte van het Christuskind werd dit geïnterpreteerd als de geboorte van het licht. Omdat de winterzonnewende toen op 25 december in het sterrenbeeld Virgo plaatsvond, kwam het licht weer tevoorschijn in dit astrologische teken, de werkelijke onbevlekte ontvangenis. De drie koningen zijn de drie sterren in de gordel van Orion die toen op 1 lijn stonden met de plaats van de zonsopgang. De winterzonnewende wordt in veel mythologieën geïnterpreteerd als de dood en wederopstanding van een goddelijk figuur. Wereldwijd zijn er heilige verhalen die overeenkomen met het verhaal van christus, maar dat terzijde. Het gaf ons een bijzonder gevoel om de zonnewende met eigen ogen te aanschouwen en de betekenis tot ons door te laten dringen.

Vlak voor de jaarwisseling kunnen we een week in het huisje van vrienden in Steenbergen terecht. We krijgen een mooie cadeau: SNEEUW. Een paar dagen overal witte mooie sneeuw. Het landschap verandert is een sprookje. Meer winters kun je je niet voelen, midden in de bossen met sneeuw die blijft liggen op ieder takje. We maken fantastische wandelingen en genieten met volle teugen.

Uiteindelijk regelen we de laatste dingen als we weer in Laren logeren en op 15 januari gaan we eindelijk met ons eigen camper huisje naar Frankrijk….

Foto: Laren

In between

On November 19, we leave Santiago, Chile. Arno takes us to the airport and together we wait in the enormous queue that isn't moving. The weather is nice, 30°C. Once in the air, we fly over the Andes. We have such fond memories of these mountains. Everyone sings about them, climbs them, hikes in them, performs rituals in them, and now we understand why. The Andes were the reason we wanted to travel to South America. In our backpacks, we carry stones from the mountains as souvenirs. They look like precious stones, and that is how we treat them, with respect and holiness.

After a long and pleasant flight, we arrive in the Netherlands via Madrid. Rob is waiting for us in arrivals hall at Schiphol Airport and we drive to his house. We are staying with him in Amsterdam for a few days. It is cold, 0°C. We have to get used to the low temperature, just like everyone else. We keep being told that this is the coldest week of the year. Welcome to the Netherlands, Gab and Li.

This ‘in-between time’ will be spent visiting family and friends and picking up our camper van. We will be staying in Amsterdam, Bleiswijk, Laren, Steenbergen, and one night in Tersoal, Friesland.

Our friend Vir tells us about Amma. She will be in Rijswijk for three days and is known worldwide as the “hugging saint.” Amma means mother. Her lifelong mission is to personally embrace millions of people as a sign of unconditional love and compassion. According to her website, she has hugged 33 million people so far. She is known as an Indian spiritual and humanitarian leader from South India. Thousands of people are expected at the bread factory in Rijswijk for a hug from Amma. Alida and I are clear about this. We would like to be present in such a spiritual environment, but not stand in line for hours for a hug. We decide to become volunteers. On November 24 and 25, Gab is a hostess and Alida is a masseur. We allow ourselves to be absorbed in the magnificence of the event. Thousands of people meditate and sing in the large hall. You can buy things, eat vegetarian food, and of course receive a hug from Amma. People actually wait for hours for this. We find it very special. Special time slots are organized for volunteers, during which you can get a hug without having to wait in line. After the evening meditation, I am first in line and kneel before Amma. She presses my head against her bosom, whispers something in my ear, gives me a sweet, and volunteers lead me off the stage. A very special experience to have once in a lifetime.

On December 4, we celebrate our traditional Sinterklaas evening with 13 dear people. Alida sews a little bag for everyone, containing a quote and a stone from Peru. Once everyone has picked their little bag in a playful manner, we take turns sharing what the quote means to us personally. It's a beautiful moment that brings us together.

On December 12, we can finally pick up our camper in Menaam, Friesland. The small company Vansie consists of one person who built the camper according to our wishes during our trip. We regularly called Bart to streamline our wishes. It's exciting to travel with a camper now. It's a bit different from living out of a backpack for eight months.

Our goal is to leave to France on December 22. However, there is still so much to do that we are running into significant delays. What needs to be done? Have a mattress made, get it certified by the RDW as a camper, BPM, APK, registration certificate, tax papers, tax, tax... that's the slowest part. Furthermore, getting the camper ready to drive also takes some doing, and it turns out there is a leak. Alida drives back and forth from Laren to Menaam to have this repaired.

We celebrate Christmas with our children in Amsterdam North on the ninth floor while looking after Babette the cat. Tourists in our own city. At this height, we see the sun rise and set several times. Once, it seems as if the sun rises in exactly the same place as it sets, a special moment in the year. During the winter solstice on December 21, the sun is at its lowest point in the sky. For three days, it seems as if the sun is ‘standing still’. In the era of the birth of the Christ Child, this was interpreted as the birth of light. Because the winter solstice took place on December 25 in the constellation Virgo, light reappeared in this astrological sign, the true immaculate conception. The three kings are the three stars in Orion's belt that were aligned with the sunrise at that time. In many mythologies, the winter solstice is interpreted as the death and resurrection of a divine figure. There are sacred stories around the world that correspond to the story of Christ, but that aside. It gave us a special feeling to witness the solstice with our own eyes and let its meaning sink in.

Just before the New Year, we are able to spend a week at our friends' cottage in Steenbergen. We receive a wonderful gift: SNOW. A few days of beautiful white snow everywhere. The landscape is transformed into a fairy tale. You couldn't feel more wintery, in the middle of the woods with snow covering every branch. We go on fantastic walks and enjoy ourselves to the fullest.

Uiteindelijk regelen we de laatste dingen als we weer in Laren logeren en op 15 januari gaan we eindelijk met ons eigen camper huisje naar Frankrijk….